7 daagse zeiltocht Zakynthos & griekse eilanden

vakantieverhaal door: Bart Sol, 2009

We varen met de Onan geen vooropgesteld programma, want dit wordt in overleg met de schipper en de rest van de bemanning bepaald. Natuurlijk heeft de wind ook invloed, we zijn een zeiljacht!

Om je toch een idee te geven van hoe zo’n zeiltocht in Griekenland eruit zou kunnen zien, hier een voorbeeld van een 7 daagse trip met 8 personen in september.

Aankomst op Zakynthos

[dag 1]

Het is pas 9 uur s’morgens als we in Griekenland aankomen, op het vliegveld van Zakynthos -en het merendeel van onze groep is dan ook al enkele uurtjes onderweg en zeer vroeg opgestaan.

Gelukkig hoeft er niet lang op de bagage gewacht te worden en staat de schipper ons op te wachten om iedereen vlot naar de Onan te brengen. Als de tassen aan boord zijn en we allemaal een kooi gevonden hebben treffen we elkaar in het havencafe voor een korte scheepsraad ontbijt en koffie.

 

Besloten wordt om zodra er proviand is ingeslagen een korte zeiltocht naar een van de stranden aan de oostkust te maken en dan Agios Nikolaos aan te lopen voor de nacht.

Na een korte kennismaking met de zeilen, het optuigen en hijsen, laten we ons voortblazen door de warme noordwesten wind tot we in Xigi het anker laten vallen. Hier gaat de groep uitgelaten het glasheldere water in dat in september zo’n 27°C warm is. Er zijn hier ook zoetwater zwavel bronnen vlak onder de kust die aanmerkelijk kouder zijn. We zijn nu niet ver van Agios Nikolaos maar na een rondje om de kaap gaan we voor anker in Mikro Nisi. Dit is een schilderachtig haventje waar we de avondmaaltijd in een taverne gebruiken.

Met kleine bootjes naar de blauwe grotten

[dag 2]

Om half 10 spetteren de eersten al weer om de boot en komt langzaam iedereen weer tot leven. 

Aangezien we gisteren Agios Nikolaos niet gehaald hebben, wordt dat onze eerste stop omdat daar vandaan de blauwe grotten bezocht kunnen worden. 

Met kleine bootjes gaan we de grotten in en kun je zelf ook te water waar je je lijf helemaal blauw ziet worden en de bodem op 15 meter diep nog scherp onder de boot ziet doorschuiven.

We besluiten om pas morgen verder te varen want Nol weet natuurlijk ook een leuke taverne waar we ‘s avonds met een prachtig uitzicht van een heerlijk maal kunnen genieten.

Het is al laat als we ‘s nachts allemaal naar de Onan terug lopen.

Langs Kefalonia naar Ithaca, het eiland van Odysseus

[dag 3]

‘s Morgens worden we wakker van de kleine veerboot die vanaf hier naar Kefalonia vaart. We zijn echter al gauw onderweg naar Ithaca, het eiland van Odysseus. Onderweg lunchen in een van de baaien aan de zuidkust en aan het eind van de middag vinden wij een plekje aan de kade van Vathy, de hoofdstad, idyllisch gelegen aan een prachtige baai die hier de natuurlijke haven vormt. Taverna’s in overvloed natuurlijk maar we besluiten om met twee taxi’s naar Stavros, een verderop gelegen dorp, te gaan. Zo kunnen we nog net in de laatste zonnestralen in de tuin van de taverna o Posidonas van een sundowner genieten. Een gedenkwaardig maal volgt waarna, overmoedig geworden, door de rijkelijk vloeiende wijn de helft van de bemanning besluit de terugtocht te voet te aanvaarden.

Lefkas, Kastos, Kalamos, Meganisi en het onbewoonde Athakos eiland

[dag 4]

Een pracht van een zeildag met aan de horizon de eilanden Lefkas, Kastos, Kalamos, Meganisi en het onbewoonde Athakos waar we in “one house bay” onze lunch klaarmaken en ook de helft van de bemanning die is komen lopen ondertussen boven dek verschijnt.

Maar het is hun vergegeven want op hun tocht naar beneden waren ze enigszins verdwaald geraakt, zodat ze pas aan boord kwamen toen de zon haar eerste zonnestralen alweer op de Onan liet schijnen.

Zwemmen en klimmen

Wat voor ons de lunch is, is hun ontbijt maar ze laten zich de pastasalade goed smaken. Even zwemmen en klimmen naar het enige en onbewoonde huis op het eiland, daarna anker op om een nieuwe aanlegplaats voor de nacht te vinden.

Besloten wordt om een van de stranden van Meganisi aan te lopen, hier te ankeren en het meegebrachte lamsvlees te roosteren. Aanleggen gaat hier niet, dus nadat we alles in de bijboot geladen hebben gaat de groep uitgelaten richting strand waar onze verkenners al een vuur van aangespoeld hout aangelegd hebben.

Later die nacht liggen we uitgestrekt in het zand te genieten van de sterrenhemel boven ons.

Langs de westkust van Kefalonia tot Argostoli

[dag 5]

Zo’n week vliegt voorbij en we zijn nu toch een 50 mijl van onze thuishaven. Wind staat er echter nog niet dus moteren we langs de westkust van Kefalonia in de ochtend. Prachtige stijlkusten en als beloning, halverwege, een van de mooiste stranden van de Ionian.

Hier laten we nogmaals ons anker vallen maar al gauw trekt de zwakke noordwesten wind aan tot windkracht 6 en vindt de schipper het tijd om de onbeschutte baai te verlaten. Na een tocht waarbij de snelheidsmeter regelmatig de 9 knopen overschrijdt leggen we aan in Argostoli, de hoofdstad van Kefalonia, na alweer een prachtige dag zeilen op de Ionische zee. Straks weer tijd voor een heerlijke avondmaaltijd in een taverne - en daarna een goede nachtrust.

Via Kefalonia terug naar Zakynthos

[dag 6]

Vrijdag schijnt, hoe kan het ook anders, alweer de zon maar moet eerst de waterman gevonden worden om de tanks van de Onan met vers water te vullen. 5 Euro armer gaan we nadat iedereen uitgebreid is wezen inkopen aan boord voor de laatste etappe richting Zakynthos stad. Dit stuk open zee tussen Kefalonia en Zakynthos heeft een reputatie van krachtige wind en de daarmee gepaard gaande hoge golven maar gelukkig is dit in de zomermaanden zelden het geval.

 

Afscheid in het restaurant Arekia

Pas in de middag zet de wind door maar dan zijn wij al aardig op weg richting thuishaven. Gepland is een groots afscheid in een van de bekendste taverna’s in de Ionische eilanden “Arekia”. 

Hier worden elke avond Canthades ten gehore gebracht, de voor de eilanden zo typische samenzang. Nol heeft een grote tafel gereserveerd in het midden van het overvolle restaurant zodat we midden in de voorstelling zitten. Het wordt een avond waarover we nog lang zullen napraten met veel gezang, prachtige muziek en Grieken die spontaan een dans ten uitvoering brengen . Ook een enkeling van onze bemanning kan haar enthousiasme niet beteugelen als zij door een donkerharige Adonis op de vloer genodigd wordt voor een Sirtaki. Het motto is echter “samen uit samen thuis” dus we zullen haar niet achterlaten voor een Grieks huwelijk.

 

Laatste keer mijn kooi in.

Als de taverne langzaam leeg loopt is het ver na middernacht, tijd om te gaan slapen, om morgen toch vooral niet de taxi naar het vliegveld te missen. Nog nagenietend, duik ik voor de laatste keer mijn kooi in, vastbesloten dat dit niet mijn laatste zeilvakantie in Griekenland zal zijn.